Categorie archief: zon, zee en andere zaken

Regen, regen, regen

Geef een reactie

Twintig jaar in Barcelona en nog nooit zo’n natte winter meegemaakt. Dat merk ik aan de dagen dat ik niet op de fiets kan zitten. Zo’n stadsfiets zonder spatbord, dus op beregende straten zouden mijn rug en kont drijfnat en modderachtig vies worden. Dan laat ik hem staan en pak de metro, of ga lopen. Vandaag weer zo’n dag, een Hollandse dag. Van die zeikerige dagen die nooit op lijken te houden.

Het is, inderdaad, de natste winter in een jaar of dertig. Een jaar geleden hadden we het nog over de grootste droogte ooit, waren we bang dat we nu zonder water hadden gezeten. De stuwmeren waren bijna leeg, het drinkwater raakte op. Nu lopen ze weer bijna over, stromen de rivieren vrolijker dan ooit en ligt er in de Pyreneeën een pak sneeuw zoals nooit tevoren. De skistations blij, de winkeliers en restauranthouders in de badplaatsjes in paniek. En volgendregen jaar is het weer andersom.

Begrafenis

Geef een reactie

cervera

Vanochtend hebben we Mercé begraven, een collega van de krant. De zoveelste al, in de laatste paar jaar. En geen mensen van 80, 90 jaar, allemaal hardwerkende journalisten van in de vijftig, sommigen net zestig. Mercé was 55. Borstkanker. Deze week werden verschillende cijfers bekend. In Nederland zijn vorig jaar voor het eerst meer mensen overleden aan kanker dan aan hart- en vaatziekten. In Spanje is het aantal gevallen flink gestegen, en de kans op genezing ook. Kanker is niet meer identiek aan dood, natuurlijk, maar ondanks alle medische vooruitgang is het vaak nog wel zo.

Misschien moeten we er maar gewoon aan wennen. Een vroege dood is heel gewoon. De levensverwachting is overal steeds hoger. Heel veel mensen worden veel ouder dan vroeger, maar heel veel redden dat gemiddeld evan zo’n 76 jaar bij lange na niet.

Eigenlijk moeten we er niet te veel om rouwen. Gewoon de mensen die ons vroegtijdig moeten verlaten, op weg naar een andere, totaal onbekende wereld, het allerbeste toewensen. Een glimlach vol hoop als laatste afscheid. Dat hebben we vanorgen ook proberen te doen. Goede reis, Mercé.

Een minuut stilte

Geef een reactie

ribes

De storm vandaag had vergaande gevolgen. Een onder een boom geplette auto is niets in vergelijking met wat het jonge team honkballertjes overkwam in Sant Boi, het mekka van de in Spanje weinig populaire sport. Ze waren aan het trainen, maar het waaide zo hard dat de coach van de jochies, tussen de 10 en 14 jaar, besloot onderdak te zoeken in de gemeentelijke sporthal. Waren ze maar lekker in de open lucht gebleven. De hal stortte in, duizenden kilo’s muur vielen op de honkballertjes. Vier overleefden het niet. De Catalaanse regering vroeg sportclubs en scheidsrechter de wedstrijden af te lasten, vanwege de wind. Om nog meer leed te voorkomen. Waar wél werd gesport, zoals op de foto bij de juniorenwedstrijd tussen Ribes en Sitges, werd in ieder geval een minuut stilte in acht gehouden voor de vier jongetjes die hun liefde voor de sport op een stormachtige zaterdagochtend met de dood moesten bekopen.

Storm over Spanje

Geef een reactie

pino

Het blijft waaien, deze winter. Na de storm over de Costa Brava, op Tweede Kerstdag, kreeg dit weekeinde heel Noord-Spanje ervan langs. Windstoten van 170 km/u die de oude pijnbomen bij ons om de hoek niet meer konden weerstan. Tientallen zijn er geknakt, of hebben vooral de stoep opgelicht waarin hun wortels begraven lagen. En niet alleen hier in Sitges, maar bijna overal. En kijk goed op de foto, vaak liepen er electrische- of telefonische kabels precies over de straat waar de majestueuze boom besloot ineen te zakken.

Huiselijk geweld bij Sagrada Familia

Geef een reactie

ESPAÑA-VIOLENCIA MACHISTA

Hij zit op de stoep, kijkt naar de fotograaf en zijn handen zijn besmeurd met bloed. Toevallig (?) dezelfde kleur die in onregelmatige strepen op zijn t-shirt figureert. Jesús María heet de man, maar zo heilig als die dubbele voornaam is hij niet. Hij heeft zojuist zijn Russische ex neergestoken, zes messteken in de hals die niet dodelijk bleken. Zij werd door drie omstanders gered, op een straathoek bij de Sagrada Familia. Een kantoorklerk bestreed de messetrekker met papieren, een gasinstalleur sloeg hem met een stok in de ribben en een Ecuatoriaanse arbeider sloot de gewonde vrouw in zijn auto op zodat de aanvaller niet meer bij haar kon. Dankzij die drie moedige mannen leeft zij nog en kon ‘Jezus Maria’ worden gearresteerd.

Storm aan de Costa Brava

Geef een reactie

blanes

Het stormde aan de Costa Brava, op Tweede Kerstdag. Zelfs de oudste vissers uit historische plaatsjes als Llançà, Port de la Selva, Cadaqués en Palamós hadden de golven nooit zo hoog tegen de kust zien slaan. In Llançà werd de volledige visafslag verwoest door 13 meter hoge golven, in het toeristische l’Escala ligt de boulevard over een kilometer opgebroken, ook het werk van de zee. In Blanes hadden drie jonge mannen de lening nog niet afbetaald van hun grote catamaran, de Joana, waarmee zij toeristen langs de kust voeren. Sinds die dag dat de zee woedend werd ligt de Joana triest en verlaten op het strand.

De mooiste schommel van de wereld

Geef een reactie

schommel11

De zon van januari in Sitges, klein paradijs net onder Barcelona. Schommelen met zicht op zee. Absolute vrijheid voor een 6-jarige. En over een maand of vijf kan ze al lekker zwemmen in die soms toch nog blauwe Middellandse Zee.