Hartstikke blij waren de Catalanen dat in de afgelopen drie jaar de traditionele politiekorpsen nagenoeg uit het straatbeeld van Barcelona en de rest van Catalonië verdwenen. De Policía Nacional en vooral de paramilitaire Guardia Civil waren niet bepaald populair, sinds zij de
harde uitvoerende hand van generaal Franco waren. Catalonië had al zijn eigen politiekorps, heel moeilijk de Mossos d’Esquadra geheten, en die werd in ere hersteld en zou bijna alle taken van de ‘Spaanse’ korpsen gaan overnemen. In Barcelona zijn ze nu al bijna drie jaar de baas , en het
enthousiasme van de bevolking is sindsdien snel gedaald. Te vaak werden arrestanten op één van de bureau’s te hard geslagen, te vaak moesten de laatste maanden agenten van de Mossos wegens misdragingen worden berecht.
De agenten zelf waren niet blij met de ‘slechte pers’ die ze kregen en vorige week leek het moment gekomen daarvoor een beetje wraak te nemen. Bij een demonstratie van studenten liep het uit de hand. Er werd flink met de wapenstok gezwaaid, agenten bleven maar slaan, slaan en slaan, en niet alleen de studenten moesten incasseren: een dertigtal journalisten, fotografen en cameramensen kreeg er ook van langs. Nou zijn sommige journalisten wel te verwarren met opstandige studenten, maar de professionele fotografen waren duidelijk te herkennen, aan hun camera’s en soms zelfs de rode band om de arm met Press erop. Maakte allemaal niets uit: het leek wel of er een duidelijke opdracht was de demonstratie te benutten om ook de vervelende pers eens een lesje te leren.
Dat optreden is nu al een week lang voorpaginanieuws. Eén van de politiek verantwoordelijken zal worden ontslagen, de journalisten demonstreerden tegen het ‘fascistische’ optreden van de politie en de studenten kondigden voor vanavond een nieuwe demonstratie af. Iedereen is benieuwd wat er dit keer zal gebeuren.
Woedend was hij, en hij toog een dag later met een grote hamer naar de plaatselijke Herriko Taberna, de bar waar de links radicale aberzales bijeenkomen en waarvan er zich één in elke stad en dorp bevindt. Hij sloopte het interieur, werd gearresteerd en moest uit het dorp vluchten om aan de wraak van zijn ‘politieke’ tegenstanders te ontsnappen. Leuk, verkiezingen.
Edwin Winkels 