Tagarchief: corruptie

Corruptie op Mallorca

Als presidente van de Balearen ben je vooral de koning van Mallorca, paradijs van vakantiegangers, Duitse emigranten, mafiosi uit de hele wereld en beroemdheden als, op de foto, Michael Douglas en en zijn Zeta-Jones. Tussen hen in staan Jaume Matas en zijn vrouw, Maite Areal. Dit was in hun goede tijd, toen hij de gekozen premier van de groep eilanden was. Vandaag staan Matas, die ook nog minister van Milieu in de PP-regering van Aznar was (wrang, een ‘groene’ bewindsman die op Mallorca alle milieuwetten overtrad om huizen in mooie baaitjes te laten bouwen) en zijn vrouw voor de rechter in Palma. Liefst acht delicten worden hen ten laste gelegd, allemaal hebben ze te maken met corruptie.

Mallorca, zo is de laatste jaren uit talloze justitiële onderzoeken gebleken, is één groot corruptienest. Je hebt dat al snel, op zo’n eiland waar iedereen elkaar lijkt te kennen; althans, vooral de mensen die er de macht uitoefenen. Twee zaken springen eruit, in het proces tegen Matas: dit middeleeuwse paleisje in het hartje van Palma dat hij als premier voor 960.000 zwarte euro’s kocht terwijl de waarde minimaal 2,5 miljoen was. En de bouw van de wielerbaan, de Palma Arena, waarvan de kosten via talloze valse en dubbele facturen van 40 tot 110 miljoen euro  werden opgedreven; iedereen snoepte er wat van mee, behalve, zo zegt hij zelf, de Nederlandse architect Sander Douma, die het al vreemd vond hoe onwaarschijnlijk veel arbeiders en opzichters zich met de bouw bezighielden. Hij is in de zaak slechts als getuige gehoord.

Matas woont nu in de Verenigde Staten, adviseert daar grote hotelketens, en is even terug voor het grote proces. De PP heeft hem al in de steek gelaten, beseft ook wel dat er veel stront aan de Mallorcaanse knikker zit, en de toenmalige ‘koning van Mallorca’ wordt nu door zijn eilandgenoten op straat uitgescholden (althans, door het deel dat nog niet zelf door de corruptie is bevangen). Of-ie uiteindelijk ook ooit eens veroordeeld wordt, dat is in Spanje weer een heel andere zaak. Maar zo’n publiek proces tegen iemand die zich altijd onaantastbaar achtte voelt voor hem al als vernedering.

Trouwens, de Balearen zijn natuurlijk méér eilanden. Maar als premier kun je niet ook nog eens de ongekroonde koning van Ibiza worden. Dat is namelijk al sinds mensenheugenis bankier en oud-minister van Buitenlandse Zaken Abel Matutes. Maar dát is weer een heel ander verhaal…

572,43 euro voor een nieuwe gloeilamp

el ejido plaza mayor

Met het risico vervelend te worden: een mooi voorbeeld wát het woord corruptie in de praktijk nou precies inhoudt. En hoe brutaal de plegers ervan zijn, want zowel de ene als de andere partij verbergt absoluut niet dat het goed mis zit, zo blijkt vandaag uit een artikel in El País.

Het gaat over El Ejido, waar deze week de burgemeester en 19 anderen werden opgepakt, onder wie de directeur van het bedrijf dat het volgende deed: er was een tegel stuk op het Plaza Mayor van het stadje, op de foto boven. Een redelijk gewone steen, wit marmer, één vierkante meter. De rekening, door een even corrupte gemeente-ambtenaar met genoegen betaald, laat zien wie en wat er nodig was voor de reparatie van die ene tegel: twee ‘gewone’ arbeiders, één ‘speciale’ arbeider, twee ‘eerste opzichters’ en twee ‘tweede opzichters’. Samen waren ze 27 uur aan het werk, gebruikten ze twee van die kleine modellen bulldozers (of hoe ze ook mogen heten), een kiepwagen, 35 kilo beton en 250 meter lint om de zone af te zetten. Totaal, inclusief 16% BTW, 2.134,66 euro, wat nog meevalt voor zoveel gedoe…

Dat soort opgeblazen rekeningen leverde het bedrijf per jaar zo’n 33 miljoen euro aan gemeentegeld op, terwijl het werkelijke werk zo’n 13 miljoen moet hebben gekost. Vanzelfsprekend zal dat rijkelijk met steekpenningen aan ambtenaren beloond zijn geweest.

Nog eentje dan, omdat het behalve triest ook zo leuk is. Tijdens een concert van een zanger in het stadion deed een gloeilamp bij de loketten het niet. Twee man kwamen een nieuwe lamp erin draaien. Ze waren 10 uur bezig, volgens de factuur. Totaal, 572,43 euro.

Het tweede trio van de Azoren

(c) miguel lorenzo

Het heeft even geduurd, sinds de vorige post over het corruptieschandaal binnen de PP, maar het is ook een complexe zaak. Gisteren kwamen de eerste 70.000 pagina’s van het uitgebreide onderzoeksrapport vrij, en de kranten komen vandaag ruimte tekort om alle bevindingen zo smeuïig en tegelijk duidelijk mogelijk te brengen. Ik ga maar niet te diep in op de Caso Gürtel, die nog maanden kan duren en waarvan de voor de partijleiding meest gevoelige informatie nog naar buiten moet komen. In het kort: een corrupt netwerk van slimme jongens (leider Correa liet zich graag Don Vito noemen) trommelde geld los bij grote bouwbedrijven in vooral Madrid en Valencia, maar ook Galicië en Castilla-León, vier van de vaste bastions van de Partido Popular. Voor een deel van het geld kochten zij peperdure kadootjes voor de belangrijke mensen binnen de PP die over bouwcontracten beslisten en die projecten dus aan de gulle bouwers schonken.  Het andere deel van dat geld ging naar de partijkas van de PP om de campagnes en meetings voor de (regionale) verkiezingen te bekostigen. En die meetings mochten dan weer door Correa en zijn jongens worden georganiseerd voor veel meer geld dan gebruikelijk was. Maar zij kregen ook andere lucratieve contracten, zoals die rond de America’s Cup en de formule-1 race in Valencia. Een mooie ronde cirkel waar iedereen beter van werd…

trio de azoresNou over de kop en bijgaande foto’s. Die bovenaan wordt al het ‘tweede trio van de Azoren’ genoemd, een uitdrukking die in Spanje gelijk staat aan absoluut foute mensen. Het eerste trio staat hiernaast: op de Azoren besloten George Bush. Tony Blair en José Maria Aznar de aanval op Irak en de nooit gevonden ‘massavernietigingswapens’ van Saddam Hoessein te openen. Fout. Minder erg zijn dus de delicten van het trio bovenaan, gefotografeerd tijdens de formule 1-Grand Prix van Valencia. Flavio Briatore, net voor het leven geschorst, heeft in Italië wel eens voor oplichting in de cel gezeten, maar heeft verder niets met het PP-schandaal te maken. In het midden zit Alejandro Agag, netwerker en schoonzoon van Aznar, die volgens de laatste informatie het corrupte netwerk van Correa de PP binnenloodste. En rechts Francisco Camps, de premier van Valencia, die zelf dure pakken kado kreeg, een zaak die door de opperrechter van Valencia werd geseponeerd; dezelfde opperrechter die verklaarde dat hij en Camps méér dan goede vrienden zijn.

Camps haalde even opgelucht adem, de PP ook. De enquêtes blijven de partij bovendien gunstig behandelen. Desondanks is de zaak alsnog geëxplodeerd. Wordt dus vervolgd.

Foute mannen

Ik weet het, je mag iemand niet op zijn uiterlijk beoordelen. Maar toch: ook al had ik niet geweten wat de laatste dagen in Spanje is ontdekt, dan nóg had ik gedacht, bij het zien van deze twee heren: te glad, te veel ouderwetse brillantine in het haar, te… Te alles.

corruptie21

corruptie1

 

 

 

 

 

 

Correa en Pérez heten ze. Netwerkers pur sang. Jarenlang organiseerden ze alle mogelijke feesten, partijen en congressen voor de PP, de conservatieve oppositiepartij van Spanje. Oud-premier Aznar en vooral diens schoonzoon waren goed bevriend met hen. Correa was één van de 25 (!) getuigen op het huwelijk van Aznars dochter met ondernemer én netwerker Agag.

In een grootscheepse operatie heeft de beroemde onderzoeksrechter Baltasar Garzón deze twee mannen plus nog een veertigtal andere heren en dames op laten pakken en of aangeklaagd. Corruptie is de voornaamste beschuldiging. Samen met hoge ambtenaren, burgemeesters en andere prominenten van de PP deden ze van alles wat fout was: smeergeld voor bouwprojecten betalen of innen, bestemmingsplannen laten wijzigen, geld uit de overheidskas van de regionale besturen van Madrid en Valencia (waar de PP een absolute meerderheid heeft) aanwenden voor het kopen van dure pakken of betalen van vreemde facturen.

Het schandaal is net losgebarsten en het duel heeft zich al verplaatst naar de kranten. Het progressieve El País pakt dagelijks uit met zes tot acht pagina’s over de conservatieve massacorruptie, het conservatieve El Mundo opende gisteren vol de aanval op rechter Garzón en de socialistische minister van Justitie, omdat ze afgelopen weekeinde samen zijn gaan jagen.

Wordt vervolgd.