Tagarchief: real madrid

In Barcelona juichen ze voor Liverpool

periodico

Dit is de sportredactie van El Periódico, dinsdagavond laat. Mijn vroegere collega’s zaten de wedstrijd Liverpool-Real Madrid te kijken. Een vergelijk: hoe zouden de jongens én meiden op de onvolprezen redactie van AD Sportwereld reageren als Ajax vanavond een tegendoelpunt zou incasseren van Olympique Marseille? Sommigen zouden balen, anderen zou het niet veel uitmaken, weet ik. Of omgekeerd: wat zouden ze bij Telesport roepen als Feyenoord van een Europese tegenstander op zijn kop krijgt? ‘Niets nieuws onder de zon,’ waarschijnlijk.

In Barcelona en Madrid ligt het, zoals iedereen weet, iets gevoeliger. Barça en Real zijn niet alleen elkaars tegenstander in de Primera División, ook buiten de eigen landsgrenzen gunnen de supporters elkaar het licht niet in de ogen. Sommige spelers evenmin, trouwens. “Ik wil dat Barcelona altijd verliest,” zei Real-modeboy Guti laatst.

Onder sportjournalisten is het niet anders. Ik weet niet bij welk doelpunt van Liverpool de foto hierboven werd genomen (hij hangt nu op de sportredactie zelf, dit is een kopie ervan). De 1-0 van Torres, de 2-0 of 3-0 van Gerrard of de laatste van die Italiaan… Het maakt niet uit: elke treffer veroorzaakte ongetwijfeld dezelfde taferelen. En hoe meer de Koninklijke werd vernederd, hoe beter…

I’m from Barcelona

manuel

Vanavond les geven op een universiteit. English for sportsjournalists. Een Master voor mensen die zich willen specialiseren in een wereld, de journalistiek, waar in Spanje elk jaar duizenden universitaire afgestudeerden een baan proberen te vinden na een opleiding van vijf, zes jaar. En omdat er geen werk is, gaan ze post-doctorale opleidingen doen. Deze vijf lessen Engels zijn onderdeel van een groter programma. En dat Engels praten, begrijpen of schrijven is nog altijd een ramp in Spanje. Zoals in elk groot land de mensen denken dat ze met hun eigen taal ver genoeg kunnen komen in de wereld. Weet niet wat het niveau van de 22 studenten is, maar meestal houdt het niet over. Het I’m from Barcelona van Manuel uit Fawlty Towers. Komt omdat hier op televisie alles nagesynchroniseerd wordt, tot het journaal aan toe. (Manuel was in de Spaanse versie een Mexicaan, bijvoorbeeld.) George Bush is na acht jaar vertrokken als president van de VS, maar bijna niemand in Spanje heeft hem ooit horen praten. Altijd kwam er een voice-over met de Spaanse vertaling. Eén opdracht aan de leerlingen: luister naar Barack Obama, het liefst zijn speech na de Caucus-overwinning in Iowa, en je merkt dat Engels luisteren en leren heel eenvoudig een aangenaam is.

De opening van de les zal een fragment zijn uit het programma van José María García, twee decennia lang de omstreden maar ook populaire presentator van het best beluisterde sportprogramma op de radio. Twee miljoen mannen lagen na middernacht, van 12 tot 2, in bed naar hem te luisteren. Op een dag wilde hij Lorenzo Sanz bellen, toen de voorzitter van Real Madrid. Die zat in het Hilton-hotel in Amsterdam, toen zijn ploeg de Champions League-finale in de Arena speelde, maar García belde waarschijnlijk een verkeerd nummer. Het geduld van de recepcioniste van het kleine Amsterdamse hotelletje met vier kamers is bewonderenswaardig. En dan nog moet ze, helemaal op het einde, die drie ongelooflijke beledigende woorden aanhoren: http://www.youtube.com/watch?v=AcBHggkUDRE