Tagarchief: surfen

Over berovingen gesproken

Het is wel om een beetje moe van te worden. Zelf ben ik in Barcelona nog nooit gerold of bestolen, althans waar ik zelf bij was. Eén keer een opengebroken kofferbak, waarin toen net een oude Pentax-camera lag; alsof ze het wisten. Verder ben ik alleen ooit gerold in Zandvoort, in de drukte van een Formule 1-race die daar in de prehistorie nog werd verreden. Maar in Barcelona doe je niet anders dan anderen waarschuwen, ook al omdat zoveel mensen nog zo nonchalant hun spullen ergens neerleggen en denken dat ze die uren later gewoon weer op dezelfde plaats zullen terugvinden.

Maar hoe snel en onopgemerkt de dieven kunnen zijn, of hoe onoplettend we zelf soms zijn, ontdekte ik gisteren weer eens. Ik was op het strand van de Barceloneta bezig met een kroniek over Jordi, de zoon van een fotograaf die een zaakje, Locals, is begonnen voor surfers. Daar kunnen ze hun spullen veilig achterlaten voordat ze de golven in gaan. Hij heeft ook een mooie website voor surfers die willen weten of er in Barcelona, Sitges of El Masnou wel golven zijn. “Ik heb zo vaak een surfer op straat in zijn pak voorbij zien lopen, omdat alles gejat was terwijl hij op zee was…” zei Jordi me. En terwijl ik naar hem keek, in de golven, zat op twee meter achter me één van de bekende rovertjes van de Barceloneta de tassen van twee andere surfers leeg te halen. Die zagen dat gelukkig en Mickey en Carlos vlogen snel het water uit om de dief bij zijn lurven te grijpen en een flinke duw te verkopen. “Ik ben het zó zat,” zei de één. En dat zijn we allemaal. Niks is veilig meer, je wordt er soms paranoïde van. Gewoon nooit meer wat bij je hebben, dat is het veiligst. Had ik meestal de portemonnee achter de broekriem bij mijn ballen zitten, nu ga ik de stad in met wat los geld en verder helemaal niets…

Advertenties

Eindelijk een surfdag

Het hele jaar door zie ik ze, althans de dagen dat er een beetje beweging in de vaak zo stille Middellandse Zee is. Ze zeggen dat ze intens genieten, maar mij lijkt het dat er veel te vaak veel te kleine golfjes zijn om een beetje écht te kunnen surfen en enige bevrediging te vinden in het steeds weer terug de zee in zwemmen op zoek naar de volgende golf. Maar deze dagen zijn het écht hun dagen: het is eindelijk slecht weer geworden, met vooral een stevige storm aan de kust. Surfweer. Althans in Sitges, want boven Barcelona, aan de Costa Brava, waren de golven gisteren tot zeven meter hoog, en dat was zelfs voor de moedigste of meest roekeloze surfers te riskant. Een 75-jarige vrouw verdronk in Sant Antoni de Calonge, bij Palamós, omdat ze vanaf de wal door een golf de zee in werd gesleurd.

Ook Barcelona heeft een vaste kolonie surfers, maar die zijn al tijden boos op de gemeente omdat die nieuwe pieren en golfbrekers heeft laten aanleggen. Die moeten voorkomen dat elke keer als er een beetje storm op zee is, zoals gisteren en vandaag, tonnen zand van de stranden naar de dieptes worden gesleurd. De zes kilometer zandstrand van Barcelona is niet natuurlijk namelijk, niet oorspronkelijk. Het zijn altijd kiezelstranden geweest. Voor de Olympische Spelen van 1992 werden die stranden speciaal aangelegd, en elk voorjaar weer moet er nieuw zand worden aangesleept om ze weer een beetje op hoogte te brengen na de winterse stormen…

Trouwens, las dat ze vorige week op Hawaii de beste golven sinds jaren hadden: