Tagarchief: sardinië

Zoute lekkernij uit Sardinië

IMG_6384

Je kunt al op veel plaatsen geweest zijn, veel ‘nieuwe’ gerechten hebben ontdekt, maar altijd is er wel een verrassing. Misschien ben ik een gastronomische barbaar, maar ik had nog nooit van bottarga gehoord. En ’t dus ook nooit geproefd. Nou moet je natuurlijk toevallig op de goede plek zijn om zoiets te ontdekken, en bottarga is dé specialiteit van Sardinië; je komt het er overal op de menukaart tegen, in verschillende vormen en maten.

bottargaBottarga is, in zijn meest originele versie, de volledige zak met kuit van de harder. Althans, de harder is de enige vis de haar kuit in zo’n grote zak bewaart; de zak en het kuit worden gezouten, gedroogd en geplet en daardoor ontstaan er harde stukjes gedroogde kuit die een ongelooflijk intense smaak van de zee hebben en, vanzelfsprekend, behoorlijk zout zijn en dus met mate moeten worden gegeten.

Wij proefden hem als ingrediënt van een verder eenvoudig pasta-gerecht: spaghetti, kleine meegebakken tomaatjes en stukjes bottarga. Bijna vanzelfsprekend is het een eeuwenoud gerecht; hardermen zegt dat bottarga uit de tijd van de Feniciërs stamt, al komt het woord van het arabische butarikh, dat weer ‘gezouten viskuit’ betekent. Er wordt trouwens ook bottarga van de kuit van zwaardvis of tonijn gemaakt, maar de authentieke, die van Sardinië, is deze, die van de harder.

Advertenties

Een Italiaans paradijs van Fellini

orosei1

Waarom is een bepaald vakantieoord een klein paradijsje? Ja, om dit soort stranden natuurlijk, in de Golf van Orosei, alleen maar bereikbaar met een boot, waarvan er heel veel varen vanuit Cala Gonone om de mensen enkele uren ver van de bewoonde wereld te brengen. Helemaal alleen op de wereld kun je bijna nergens meer zijn, maar overvol zijn ze ook niet, de kleine baaitjes in Sardinie die bekend staan als de mooiste stranden van heel Italie (sorry, er zitten geen dubbele puntjes op dit Italiaanse toetsenbord…).

Maar het is niet de enige reden waarom iets een klein paradijs is, misschien niet eens de belangrijkste. Het leukste van dit, voor ons tot eergisteren onbekende plekje, is dat het zo puur Italiaans is. Geen hordes buitenlandse toeristen en degenen die er wel komen, handjesvol uit Engeland, Frankrijk, Duitsland en Nederland (we hebben in een week twee keer Nederlands horen praten) lijken op een andere manier te komen, met een andere filosofie, dan landgenoten die luidruchtig en zéér aanwezig andere bestemmingen zoeken.

calagononeCala Gonone, één van de populairste badplaatsjes van het eiland, is vooral klein en authentiek gebleven. Een typische boulevard met typische pizzeria’s natuurlijk, maar zo klein (geen hoogbouw) dat er bijvoorbeeld maar één geldautomaat voor het hele dorp is. Een dorp waar vooral (heel rustige) Italiaanse toeristen komen die de drukte van Rome en Milaan ontvluchten en waar om een uur of tien ’s avonds de bewoners zich verzamelen op het kleine pleintje voor de kerk om er aan de t0mbola mee te doen. Jong en oud. Vrolijk en serieus.

Toch maar eens kijken of Fellini hier ooit een film heeft gedraaid, maar het maakt eigenlijk niet uit. Misschien is Cala Gonone nu nog een beetje zoals Rimini in de tijden van Amarcord was.

Ze overleeft al 4.000 jaar

P1020146

Sardinie staat in brand, deze dagen, toeristen vluchten de zee in om aan de vlammen te ontkomen, wij zitten te eten in een dorp, Ploaghe, waar een sirene begint te schreeuwen. Als we klaar zijn met de overheerlijke maaltijd is de weg door het vuur afgesloten, waarop we de andere kant uitrijden, de wind vooruit, onder donkere rookpluimen door, en met een recordtemperatuur van 44 graden op de thermometer (dat allemaal drie dagen geleden), maar zij, of hij (ze is zo voluptueus als de Italiaanse actrices, dus liever een zij) , overleeft, en dat al 3.000 tot 4.000 jaar. S’Ozzastru is één van de oudste bomen van Europa, een overweldigende olijfboom van 8 meter hoog en 12 meter breed. Wat was er op aarde, op dit eiland, 4.000 jaar geleden? Deze olijfboom dus, aan het Lago Liscia. Je hoeft haar maar even aan te raken en je voelt de oerkracht in je dalen; dit is geen boom meer, dit is historie, overlevingsdrang, puur natuur. P1020128Even verderop staat een jonger broertje/zusje van slechts 2.000 jaar. De jongen en het meisje die er elke dag de wacht houden en 2 euro entree vragen voor het bezoeken van het erkende natuurmonument hebben deze dagen met spanning naar de lucht gekeken. De gloed van de vlammen was iets verderop te zien, de gloeiendhete zuidwestenwind loeide over het hele eiland, de branden waren bijna niet te stoppen maar uiteindelijk, ver voordat ze vlammen bij s’Ozzestru kwamen, konden zij worden gedoofd.

De olijbomen bleven gespaard, net als ons prachtig hotelletje Valkarana in Sant Antonio di Gallura, net aan de overkant van het meer. Vanaf het terras konden we de olijfbomen zien liggen, majestueus, terwijl de zon zich half verborg achter de van rook zwangere lucht. Sardinie brandde als nooit tevoren in de afgelopen 20 jaar, net zoals delen van Spanje brandden, en Marseille, en Griekenland. Veertig graden, harde wind, kurkdroge vegetatie; het ideale werkterrein voor zieke pyromanen. Maar s’Ozzestru zal altijd overleven. Ik weet het zeker.

Op bezoek bij Berlusconi

villa_certosa2

Vandaag een vlucht naar Alghero. Ryanair vanaf Girona, 0,00 euro, en alleen vliegtax betalen, in het hoogseizoen. De route werd ooit geopend met flinke steun van de Catalaanse regering want in Alghero, de noordwesthoek van Sardinië, spreken ze Catalaans. Resultaat van een vroegere verovering, en daar zijn ze trots op, in Catalonië. (Maar ook uit Eindhoven schijn je er spotgoedkoop naar toe te kunnen vliegen.)

berlusconi_villa_certosaEen weekje weg, geen laptop mee, dus misschien onregelmatige posts. Nou maar hopen dat Silvio Berlusconi in zijn fameuze Villa Certosa wifi heeft. Andere dingen heeft-ie er genoeg, dus een internet-verbinding is misschien geen prioriteit.

Laatste nieuws uit zijn paradijs: hij deed en doet het altijd zonder condoom. ‘En je wilt niet weten hoeveel medische tests hij ondergaat,’ zei zijn persoonlijke pooier om één van de vele dames ervan te overtuigen het toch maar ‘naturel’ te doen. (Komt allemaal uit Italiaanse kranten, althans de kranten die niet door Silvio’s imperium worden gecontroleerd.)

Al die seks overschaduwt trouwens alle bouwkundige schandalen rond Villa Certosa. Zwembaden, extra huizen, een waterval; het werd allemaal aangelegd zonder dat er ook maar één vergunning voor was. Die kwam natuurlijk later wel. We slapen er, de komende dagen, op zo’n 25 kilometer vandaan. Toch maar even buurten bij Berlusconi?