Voetbal zonder venijn

derby sitges

Derby’s zijn beladen wedstrijden. Helemaal in Spanje. En het meest in Sevilla. Je bent er voor Betis, of je bent er voor Sevilla. Tot de dood. De clubs zijn even groot, dus is ’t anders dan Real-Atlético, Barça-Espanyol of Feyenoord-Sparta. Sevilla heeft ook humor. Ze slaan elkaar de hersens in, soms, in het stadion, maar in de kroeg doden ze elkaar met moppen. Maradona speelde ooit bij Sevilla, in zijn drugsrijke nadagen. Waarom hij altijd aan de zijlijn speelde, vroegen de béticos. Kon hij nog een lijntje snuiven.

Vanmiddag was de derby hier. Blanca Subur tegen UE Sitges, de junioren. Jongens van 16, 17 en 18, waaronder mijn Ferran, waar de hormonen door het lijf gieren. Overvolle tribunes, vooral heel veel mooie tienermeisjes. Tientallen. En de ouders. En de besturen van de clubs. Er werd gedronken onder de ouderen, de meesten een cubata (rumcola) van vlak na het eten, anderen een carajillo (koffie met cognacje erdoor) of een koffie met Bailey’s. Geen van de jongeren dronk alcohol. Mag niet op de club, en dat weten ze. Het was gezellig en het bleef gezellig. Ook op het veld. Alle jongens kennen elkaar, zitten bij elkaar in de klas, hebben soms bij beide clubs gespeeld. Het werd 4-1. Het voetbal hield niet over, maar het was leuk. Zoals jeugdvoetbal moet zijn.

derby sitges2

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s