Tagarchief: voetbal

De contrasten van Valencia

P1010557

Makkelijke foto natuurlijk. Je zit in een 5-sterren hotel, het Melia Palace, uitgenodigd door Unibet, een gigant in weddenschappen die de plaatselijke voetbalclub sponsort, je kijkt uit je raam en je ontdekt dat in het postmoderne Valencia niet alles met zijn tijd is meegegaan. De bouwval, die nog altijd tegen wat nieuwere woningen aanleunt, is eigenlijk een uitstekende metafoor voor deze derde stad van Spanje.

Valencia staat hoog op het lijstje van ‘alternatieve’ stedentrips die de reisbureau’s ook in Nederland aanbieden; de trouwe Spanje-gangers kennen Madrid, Barcelona en vaak ook Sevilla wel, maar Valencia? De stad stuwde zich op in de stroom met de ongelooflijke transformatie van de droge oude rivierbedding van de Turia. P1010554Waar vroeger water liep, ligt nu de Ciutat de les Arts i les Ciencies, de wonderbaarlijke witte stad van de kunst en de wetenschappen, met ‘onmogelijke’ constructies van onder anderen de plaatselijke wereldarchitect Santiago Calatrava.

Maar het stadsbestuur liet het daar niet bij. Het haalde ook de zeilboten van de America’s Cup naar zijn haven, legde een stadscircuit aan voor de Formule 1-bolides en haalde, bijvoorbeeld, ook de vorige Paus naar de stad voor een grote bijeenkomst, eveneens in die bedding  van de Turia.

Die evenementen schetsen eigenlijk het best hóe Valencia, stad en streek, wordt geregeerd. Het is, met afstand, de meest conservatieve regio van Spanje, de Partido Popular is er nog sterker dan in Madrid. Zeilen, autosport en geloof: het is eigenlijk de PP ten voeten uit. Onbtreekt nog de corruptie, waar de partijleider in Valencia, Francisco Camps, behoorlijk door wordt geplaagd. Al die evenementen werden door ‘vriendjes’ georganiseerd, natuurlijk, en de rechters zoeken nu uit hoe eerlijk die toewijzing was. Camps kreeg in ieder geval voor honderdduizenden euro’s aan dure pakken van het fortuinlijke bedrijf, zo is de beschuldiging van onderzoeksrechter Garzón.

P1010551

Trouwens, de Euromed is al jaren de beste manier om van Barcelona naar Valencia te reizen. Toen deze trein voor het eerst ging rijden, vierden we dat hij maar 3 uur deed over de 350 kilometer. Nu er in minder tijd een AVE de 600 km van Barcelona naar Madrid overbrugt, is de Euromed echter weer een trage trein geworden. Maar vanuit het centralistische Madrid is al beloofd dat ook in de corredor mediterráneo een AVE zal gaan rijden.

Billy the Kid

billythekidVoetbalhumor, maar wel leuke. De man links heet Francisco Ramón Hevia Obras, ambitieuze scheidsrechter in de Spaanse tweede divisie. Hij maakte naam in de eerste drie wedstrijden die hij dit seizoen floot. Hij toonde 31 gele kaarten en zes rode, waaronder drie voor de trainers. Iemand verzon toen zijn bijnaam: ‘Billy the Kid’, want er is niemand in Spanje die sneller zijn kaarten trekt dan deze man uit de buurt van Madrid. Nu nam hij na dat veelbelovende begin even wat gas terug, maar zijn gemiddelden zijn nog altijd bewonderenswaardig hoog: dit seizoen heeft Hevia Obras 16 wedstrijden gefloten, 116 gele kaarten getrokken (7,12 per duel) en 17 rode. En hij doet zijn bijnaam eer aan: voetballers en trainers vrezen hem al nog vóórdat ze hem ontmoeten.

Het houdt ze van de straat

uesitges1De kop boven dit stukje is niet helemaal waar. Het voetbal, het onvolprezen jeugdvoetbal houdt de jongens (en steeds meer meiden) wel bezig, maar naast de drie trainingen van anderhalf uur per week én de wedstrijd in het weekeinde kunnen mijn zoon en zijn (voetbal)vrienden ook nog eens urenlang op straat rondhangen of met hun brommertjes rondtouren. En toch zou ik ze geen hangjongeren willen noemen, want voor problemen lijken ze nauwelijks te zorgen. Vandaag was de presentatie van alle teams van voetbalvereniging UE Sitges, die pas sinds vier jaar ook een jeugdopleiding heeft. Het blijft het mooiste: jochies die op hun zesde voor het eerst tegen een bal gaan trappen op een écht veld (van kunstgras dan) en die dat 10 jaar later, ondanks alle verleidingen van het leven, nog steeds doen. Hulde aan al die trainers en vrijwilligers die het leuk vinden tientallen kinderen te instrueren en tegelijk een beetje discpline en solidariteit bij te brengen. Nu ontaarden de wedstrijden van Ferran – zij zijn al de oudsten, de A-junioren – nogal eens in opstootjes, maar dat zal mede door de opvliegende hormonen komen. Daar hebben de allerkleinsten, hiernaast onderaan de foto, nog geen last van. Soms hebben zij nog moeite te beseffen wie de tegenstander en wie de medespeler is. Kwaad zullen ze elkaar nooit doen.

Een minuut stilte

ribes

De storm vandaag had vergaande gevolgen. Een onder een boom geplette auto is niets in vergelijking met wat het jonge team honkballertjes overkwam in Sant Boi, het mekka van de in Spanje weinig populaire sport. Ze waren aan het trainen, maar het waaide zo hard dat de coach van de jochies, tussen de 10 en 14 jaar, besloot onderdak te zoeken in de gemeentelijke sporthal. Waren ze maar lekker in de open lucht gebleven. De hal stortte in, duizenden kilo’s muur vielen op de honkballertjes. Vier overleefden het niet. De Catalaanse regering vroeg sportclubs en scheidsrechter de wedstrijden af te lasten, vanwege de wind. Om nog meer leed te voorkomen. Waar wél werd gesport, zoals op de foto bij de juniorenwedstrijd tussen Ribes en Sitges, werd in ieder geval een minuut stilte in acht gehouden voor de vier jongetjes die hun liefde voor de sport op een stormachtige zaterdagochtend met de dood moesten bekopen.